Saved by Bondi Rescue..

Zo, daar stond ik dan om 7.30 op het station van Melbourne. De forensen maakten zich klaar om naar werk te gaan en ik denk dat ik niet 1 persoon zonder een take away beker met koffie heb gezien. Alle koffietentjes waren stampvol. Ik besloot om gewoon maar wat te gaan lopen aan de hand van mijn google maps en wat ik van te voren een soort van had opgezocht. Ik ben via Chinatown naar de wijken Carlton en Fitzroy gelopen en heb een kijkje gebracht bij de uni van Melbourne. De straten waren druk maar toch ook een soort van leeg. De huizen zijn best mooi en sierlijk en ook de uni zag er mooi uit. Toen ik dit allemaal had gezien en volgensmij ruim 8 km had gelopen was het pas 10.15. Ik besloot om naar het museum te gaan terwijl ik eigenlijk geen zin had om geld hier aan uit te geven. Ik zag dat studenten hun pas van de uni toonden en gratis naar binnen mochten waarna ik mijn Internationale studentenkaart tevoorschijn haalde en ook gratis naar binnen kon (had niet verwacht dat ik dit ooit zou gaan gebruiken en dacht dat het zo een aansmeersel van de organisatie was waar ik mijn vluchten en Tasmanië tour had geboekt), dat was mooi meegenomen. Het museum was ontzettend groot en ik had niet verwacht dat ik het zo leuk zou vinden. Het ging over van alles; body&mind, science&wild life, evolution, aboriginals, Melbourne en er was zelfs een tuin met verschillende vogels en amfibieën waar je een korte forestwalk kon doen. Het was zo mooi en modern met veel videos en touchscreens waarop je alles ķ
in beeld kon brengen. De collectie aan opgezette dieren, dieren op sterk water en stenen/mineralen was schitterend. Ik heb tot 17 uur in het museum doorgebracht toen ik vriendelijk verzocht werd het pand te verlaten omdat het ging sluiten. In de tussentijd had ik wel mijn blog geschreven en veel gechilld omdat ik echt  best moe was van de tour en het vroege opstaan. Daarna heb ik op de rooftop bar (weeer een prachtig uitzicht, ik probeer andere woorden te bedenken maar het is nou eenmaal een prachtig uitzicht) gegeten met James, een super aardige gast uit Melbourne die ik had ontmoet in Hobart tijdens het touren. Hij heeft me 's avonds rondgeleid in de stad en ik heb in 2 uur alle highlights gezien die ik in het licht nog niet had gezien. Ik vond Melbourne veel mooier in het donker dan overdag. Daarna heb ik mij verveeld in de Starbucks tot dat ik naar mijn bus kon die om 22 uur vertrok naar Sydney. De stad was ook wel weer confronterend, heel veel daklozen.. en dan heb ik even een besefmomentje van; kijk mij nou als luxe paardje zeuren om een vieze pan/vork/deken in het hostel...

De nacht was zwaar, de bus was ijs en ijs en ijskoud. Ik had 3 lagen en een jas aan en nog was ik bevroren. Ik vroeg aan de chauffeur of de verwarming aan kon maar die was naar zijn zeggen al aan op 23. Nou, mijn benen voelde alsof ik in de koelcel had gestaan. Het was zo vreselijk, ik kon mijzelf op geen enkele manier warm houden dat ik uiteindelijk mijn dagrugzakje als deken heb proberen te gebruiken op mijn bovenbenen. Ik had zo hard lopen klemmen en knarsen dat ik echt even bang was dat mn tanden scheef stonden en toen ik had opgegeven om verder te slapen kon ik amper een banaan eten zo een pijn deed het. Gelukkig maakte het hostel mij onwijs blij, uitzicht op Bondi beach en super schoon en kluisjes in de kamer. Ik had koffie gedronken met Emilie, een zwitsers meisje die ik ontmoet had in de bus van Melbourne naar Sydney. Daarna besloot ik te gaan surfen (LEES DIT STUK NIET ALS JE NIET BEZORGD WILT WORDEN), ik had een gratis boardje gehaald bij het hostel en 2 winkels verderop een wetsuit gehuurd.
De golven waren redelijk hoog en een beetje rond mijn maximum (zelfde als in Malibu), ik paddlede naar de line up en een paar grote golven moest ik passeren en het verliep boven mijn verwachtingen soepel en snel en de kracht van de golven viel mij ontzettend mee.
Ik probeerde een paar golven te pakken maar was eigenlijk te diep in de zee en te ver weg waar de golven breken totdat er opeens een set golven kwam die minstens 1.5 keer zo hoog waren, er was een surfer naast mij die het ook zag en als een gek begon te paddlen. Ik deed hetzelfde maar ik kwam niet goed uit, de golf brak precies op mijn plek en ik werd helemaal meegezogen in de wasmachine. Ik kon mijzelf rustig houden totdat op een gegeven moment mijn ademhalingsreflex begon op te spelen en ik probeerde om hoog te zwemmen. Ik kreeg allemaal zout water binnen en toen kwam de volgende golf er weer aan en werd ik weer onder gehouden. Ik begon te zwaaien in de hoop dat iemand mij zou zien want de stroming bleef mij onder duwen en ik kon niet bij mijn surfboard komen. Vervolgens kwam we volgende golf.. ik raakte buiten adem en was in paniek. Na deze golf zag een andere surfer mij en hij had mijn board gepakt en mij erop geholpen en naar de kant geduwd. Eenmaal daar aangekomen kon ik nog amper een stap verzetten, was ik super duizelig en super misselijk van al dat zeewater dat ik naar binnen had gekregen.  De andere surfer (die wel de golven had kunnen ontwijken) kwam naar mij toe en heeft de lifeguards gehaald. Zij hebben mij in hun karretje meegenomen en aan het zuurstof gezet (ja jongens..door de enige echte Bondi Rescue van tv). Na een half uur begon ik mij iets beter te voelen en ben ik naar mijn hostel gegaan. De man en vrouw van de surf verhuur waren zo aardig en lief en zij hadden me wat getroost en verteld dat Bondi echt werd onderschat en zij verbaasd waren dat er niet meerdere mensen in de problemen waren gekomen die dag. Hij vertelde zelfs dat hij zelf ook een keer in de problemen was gekomen en met de jetski het water uit gehaald moest worden terwijl de golven helemaal niet zo hoog waren voor zijn doen. De zee is en blijft onvoorspelbaar hoe goed je ook bent!!!!! Daarna wilde ik alleen maar mama bellen en voelde me net een klein kind.

Die nacht had ik als een blok geslapen, ik had mijn verblijf verlengd met 1 nacht en ik heb in de ochtend de coastal walk gedaan van Bondi to Coogee. Het was een mooie hike langs de kliffen en het water was veel helderder dan verwacht! Vanaf Coogee had ik de bus genomen naar het Opera house en de harbour bridge. Het was mooi om te zien, hoewel ik meer had verwacht van het Opera house. Ik ben zeker meer fan van Syndey dan Melbourne. De hoge gebouwen, het water en de sfeer spreken mij meer aan! Daarna had ik wat rondgelopen in de Botanical Gardens en ben ik weer naar het hostel gegaan.

Donderdag ging ik samen met mijn roommate Germain uit Nederland naar de Blue Mountains. We hadden een late tour geboekt zodat we de zonsondergang daar konden zien. De eerste stop was een lunch bij een campground met veel kangaroos, daarna vertrokken we naar de Wentworth falls. We hadden telkens super kort de tijd om foto's te maken en nadat we bij de waterval waren geweest vervolgden wij onze route naar het enige pad dat we zagen. Het waren trappen die ongeveer 90 graden steil naar beneden en na 10 minuten zagen we de groep nog steeds  niet, we hadden twijfels of dit wel het juiste pad was omdat de guide zei dat de route makkelijk zou zijn en het zweet gutste van mijn lijfmaar we hadden toch echt maar 1 pad gezien. Vervolgens kwamen we een andere man tegen die omhoog aan het klimmen was en vroegen of hij een groep mensen had gezien maar hij was helemaal niemand tegen gekomen onderweg. Stonden we dan met zn tweeën, ja we hadden het voor elkaar gekregen om na 10 minuten in het park te verdwalen. Even later werd ik door de organisatie gebeld waarmee we hadden geboekt dat de tourguide ons als verdwaald had opgegeven. Na wat fotos gestuurd te hebben en weer het pokke end omhoog gelopen te hebben konden we weer aansluiten bij de rest van de groep. Die dachten ook vast wat een debielen maar ik vond het nogal slecht georganiseerd. Gelukkig hebben we er de hele route om kunnen lachen.
Daarna reden we naar Echo Point, wat een fenomenaal uitzicht!! De blue mountains zijn echt een ongelofelijk uitgestrekt gebied en het was heel gaaf om dat te kunnen zien. Weer zulke andere vegetatie dan in Tasmanië, en bijzonder dat het zo dicht bij de stad ligt. We hadden de zonsondergang bekeken bij Sublime point en dat gaf supermooie belichting over de bergen. Ook zat er een Russin in de tour die overal buiten de hekken moest klimmen om een mooie foto te maken. Dan had een jongen een foto gemaakt en was het niet goed, ging ze weer naar een volgende persoon.. hilarisch, jammer dat de rots niet afbrak.

Die nacht kwam er een snurkende kamergenoot bij, wat een feestje. Ik had nog een nacht extra geboekt omdat ik hier zo lekker had geslapen en had er nu al spijt van omdat ze ook 2 nachten zou blijven.
Overdag ging ik met Germain naar Manly beach, het viel ons ontzettend tegen met de kou. We zijn met moeite een uurtje op het strand gebleven maar de ferry rit was heel erg leuk, je had een goed uitzicht vanaf de boot op Sydney en je kon goed zien dat de stad enorm is. S avonds konden we bij het hostel BBQ'en voor 2 dollar en hebben we wat spelletjes gespeeld. Ook was er een raffle en heb ik een duik gewonnen bij het great barrier reef!!! Ga ik toch nog duiken:) Vind het wel spannend, Wibo/Anniek, geven jullie mij even korte instructies via de app?

Die nacht kwam er nog een andere snurkende kamergenoot bij, nog een groter feestje.  Denk je dat je een kamer met alleen vrouwen boekt zodat er minder kans op snurken is en dan krijg je dat.. ondanks dat toch lekker geslapen, je raakt er aan gewend denk ik. In de ochtend ging ik op het dakterras liggen van het hostel maar het was super koud, ik had me al ingesmeerd dus ik heb mezelf gedwongen om er een uur te blijven liggen anders was het zonde van de zonnebrand (duur...). Daarna ben ik met Germain naar de mall geweest om te lunchen op de rooftop, met alweer een mooi uitzicht, en had ik een fleece deken gekocht voor de busrit van die avond want ik was niet weer van plan om een ijskonijn te worden.
Mijn bua vertrok om 18 uur vanaf Sydney en ik heb me wezenloos gezocht naar de halte van de Greyhound omdat er werkzaamheden waren en 3 verschillende mensen allemaal wat anders zeiden over de halte. Uiteindelijk was ik op tijd, ik ben nu onderweg naar Port Macquarie en zal daar 0.30 aankomen.

Nou ik hoop dat jullie weer genoten hebben en wees vooral niet bezorgd ;)

Liefs,
Kat

Fun facts
-In Melbourne fietst iedereen met een helm fucking hard
-Iedereen loopt en fietst ook links ( "WE BIKE LEFT GIRL WATCH OUT".. ok guess dat was een toeristenmomentje)